Aktualności

Ruszyła nasza strona !

Cieszymy się, że nas odwiedziłeś! Serdecznie witamy na stronie Naszego Domu!

Zapraszamy do zapoznania się z Nami i poszczególnymi działami naszego serwisu!

Nasza Patronka Św. Urszula Ledóchowska

Urszula Ledóchowska

Receptę na szczęście możemy znaleźć w takich życzeniach: „Dzieci drogie, stara Matka życzy wam szczęścia, bo dla szczęścia stworzeni jesteśmy, a bez szczęścia źle człowiekowi na ziemi.”....

Nasze Logo

logo domu dziecka

"Być dobrym - to życ dla szczęścia innych"

Św. Urszula Ledóchowska

Początek istnienia Domu Dziecka

W roku 1927, matka Urszula Ledóchowska przyszła patronka ośrodka objęła opiekę nad placówką opiekuńczo-wychowawczą.

W lipcu 1928 roku p. Felicja Rymarkiewiczowa  ufundowała kaplicę dla dzieci i sióstr z zakładu.15 maja 1930 roku zakład odwiedził ks. Biskup Kubina, ordynariusz częstochowski, który udzielił bierzmowania najstarszym dzieciom.Od założenia placówki siostry Urszulanki dużą wagę przywiązywały do wychowania dzieci. Były to czasy trudne, dlatego też wychowankowie uczyli się wszystkiego tego co będzie im potrzebne.

dokument zeskanowany z kroniki domu dziecka

Wojna

26 sierpnia 1939 roku siostry dowiedziały się o zbliżającej się wojnie. Spakowały więc żywność, ubrania oraz dzieci i wyruszyły na tułaczkę. Wszystko po to, aby nie rozdzielono dzieci i nie wywieziono ich z kraju. Wojna to czas ogromnego strachu i niepewności nie tylko o siebie, ale także o los biednych, porzuconych dzieci. Był to najcięższy okres dla wychowanków dlatego, że brakowało im nie tylko ubrań, ale co najważniejsze brakowało jedzenia. To czas kiedy dzieci aby zaspokoić głód zbierały na drogach ziemniaki, które innym wysypały się podczas podróży. Dzieci jednak pamiętały o wartościach wpajanych przez siostry i nie poddały się, pomagały i wzajemnie podnosiły się na duchu.

Po 11 listopada udało się wrócić do Komornik. Stan domu był opłakany, zapasy wykradzione, trochę ziemniaków, zboża, dużo kapusty i dyni. Świnie pomarnowane, koń wychudzony i wygłodzony. W domu bród nie do opisania. Kilka porządnych dziecinnych łóżek wykradzionych, większość szyb wytłuczonych.

8 września 1941 roku Niemcy otoczyli Komorniki i rozpoczęło się znowu wysiedlanie. Lata 1941 – 1946 siostry z dziećmi spędziły w Brwinowie. Z końcem września 1946 roku Dom w Brwinowie ze względu na zbyt małą liczbę pomieszczeń został zlikwidowany. Dzieci zostały przewiezione do Pniew, Ostrowa i Bogdańca.
     W roku 1949, dom w Komornikach świecił pustkami. W pokojach nie było podstawowych sprzętów takich jak łóżka, stoliki, krzesła czy szafki. W oknach nie było szyb.

We wrześniu 1949 roku, obiekt domu dziecka został przekazany na rzecz Kuratorium Okręgu Szkolnego Łódzkiego z przeznaczeniem na Państwowy Dom Dziecka. Zatrudniono wychowawców i nauczycieli.

Odbudowa
zdjęcia budynku w różnych okresach istnienia domu dziecka

 

W latach 1950-1969 budynek domu dziecka nabierał swej świetności gdyż przeprowadzono wiele remontów, zakupiono nowe sprzęty. Większość inicjatyw podejmowano w czynie społecznym. Wówczas kierownikiem był Pan Kazimierz Dominas.
     1 stycznia 1970 roku kierownictwo objął Pan Henryk Spychała, który posadził wiele drzew wokół budynku, zrobił żużlową drogę wjazdową, a także skocznię do skoku w zwyż  i w dal.

Pan Henryk Spychała był kierownikiem do 20 października 1972 roku natomiast już od tego dnia kolejnym kierownikiem domu dziecka był Pan Zygmunt Polak, za panowania, którego dokonano wielu zmian. Zaadoptowano pomieszczenia gospodarcze na użytkowe, zrobiono z nich pracownię techniczną, fotograficzną oraz szatnię.

W roku 1973 ważnym wydarzeniem było spotkanie z młodzieżą wietnamską.Od 1 sierpnia 1975 roku do 31 sierpnia 1984 roku kolejnym kierownikiem domu dziecka był Pan Stanisław Caban, który urządził plac zabaw dla dzieci.

Od 1 września 1984 roku do 28 lutego 1987 roku placówką kierował Pan Krzysztof Zatorski. 
Od 1 marca 1987 roku do 31 sierpnia 1991 roku stanowisko kierownicze zajmował dyr. Zygmunt Stypik, który w 1988 doprowadził do budowy nowego pawilonu (przybudówki) gdyż stary nie spełniał wymogów. Została również wybudowana studnia głębinowa.
    W 1989 roku  nowopowstały budynek wyposażono w nowe sprzęty, natomiast rok później  tuż przed Świętami Bożego Narodzenia nastąpiło otwarcie nowego budynku, do którego w kwietniu 1990 roku przeprowadziły się dzieci.

Od 1 września 1991 roku do 31 sierpnia 1996 roku stanowisko dyrektora piastował Pan Ryszard Olborski. Choć był to chyba najtrudniejszy okres pod względem finansowym udało się rozpocząć inwestycję, która polegała na pokryciu blachą, dachu istniejącego dworku. Tę pracę jak i budowę szamba udało się zakończyć za panowania Pana  Mariana  Kaczora, który był dyrektorem od 1 września 1996 roku do 7 kwietnia 1998. Niestety  z braku środków Kuratorium Oświaty podjęło decyzję o wstrzymaniu inwestycji. Okna kazano zabić deskami i życie w dworku zamarło.

Od 9 kwietnia 1998 roku po dzień dzisiejszy stanowisko dyrektora zostaje powierzone pani Katarzynie Olejnik.

W 1998 roku po powołaniu do życia powiatów, organem prowadzącym Dom Dziecka w miejsce Kuratorium Oświaty w Sieradzu, zostaje Starostwo Powiatowe w Wieluniu. Jeszcze przez chwilę nadzór merytoryczny nad placówką sprawuje Kuratorium Oświaty. W 2000 roku placówki opiekuńczo – wychowawcze z Resortu Oświaty, przechodzą do resortu Pomocy Społecznej, a nadzór merytoryczny nad naszą placówką obejmuje Wydział Polityki Społecznej Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi i taki stan trwa do dnia dzisiejszego.

W tym też roku w Domu Dziecka zostają wyremontowane sanitariaty dla dziewcząt, chłopców, personelu oraz zostaje zakupiony nowy samochód. Wychodzi też nowe rozporządzenie w sprawie placówek opiekuńczo – wychowawczych, które zobowiązuje placówki do osiągnięcia standardu opieki i wychowania. Wobec określonych w nim wymogów, placówce brakuje 11 pomieszczeń. Zamknięty dworek daje możliwość rozwiązania problemu jednakże brakuje na ten cel środków finansowych. Rozpoczyna się walka o każdą złotówkę. Pierwsze 50 tys zł otrzymaliśmy z kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Drugie 50 tys dołożył ówczesny starosta wieluński – dzisiejszy poseł Pan Mieczysław Łuczak. Sporządzono dokumentację i rozpoczęto prace wyburzeniowe oraz remont Łącznika.

W 2005 roku Dom Dziecka przyjmuje imię Św. Urszuli Ledóchowskiej. Przewodniczący Rady Powiatu Pan Krzysztof Owczarek odczytuje Akt nadania imienia , a J.E. ks Arcybiskup Stanisław Nowak święci obraz naszej patronki, który do dzisiaj wisi w holu głównym. Były to wydarzenia, które dla nas ludzi wierzących nie pozostawały bez konsekwencji.

W latach 2004 -2007 ma miejsce poważna przebudowa wraz z termomodernizacją obiektu. Środki na ten cel wypracowaliśmy składając wnioski w ramach Kontraktu Wojewódzkiego oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Łodzi. Pozyskano na ten cel  blisko 848 tys zł dotacji oraz 201 tys zł pożyczki. Resztę dołożyło nasze Starostwo bez „błogosławieństwa” którego nie rozpoczęłoby się to dzieło. W wyniku 4 – letniej przebudowy wyremontowaliśmy Dworek i pozyskaliśmy: świetlicę, 2 pomieszczenia do zajęć sportowych w tym 1 siłownię, 2 aneksy kuchenne do dyspozycji dzieci, pralnię z suszarnią dla dzieci, pokój do nauki cichej, pokój do terapii, pokoje odwiedzin i gościnny, pokój dla dzieci chorych, salę komputerową.
W międzyczasie wyremontowano i oddano do użytku mieszkanie  z oddzielnym wejściem dla usamodzielniających się wychowanków.

Decyzją Wojewody Łódzkiego z dnia 20 sierpnia 2008 roku, wydano Powiatowi Wieluńskiemu zezwolenie na prowadzenie Domu Dziecka im. Św. Urszuli Ledóchowskiej na czas nieokreślony, potwierdzając tym samym osiągnięcie standardu opieki i wychowania.